Zonder twijfel houden de meeste ouders zielsveel van hun kind. Ze gaan er van uit dat hun kind wéét dat dat zo is: ze doen immers al het mogelijke voor hem!
Toch zijn veel kinderen er niet zeker van dat hun ouders echt van hen houden. Ze vragen zich af: ‘Waarom is mama dan zo vaak boos op mij?’ of ‘Waarom leest papa dan nooit een verhaaltje voor me?’ of ‘Waarom krijg ik dan mijn lievelingscomputerspelletje niet?’

Hoe kan het dat deze kinderen niet overtuigd zijn van de oprechte liefde van hun ouders?
Misschien is dat omdat hun ouders niet de eerste liefdestaal van hun kind spreken. Er zijn 5 liefdestalen en het is belangrijk om te ontdekken welke de specifieke taal van je kind is.    Lees verder →

6 stappen om je goede voornemens WEL uit te laten komen

Goede voornemens…….ik begin er vol goede moed mee. Niet alleen heb ik bij de start van een nieuw jaar een wensenlijstje, maar elke dag, elke week, het hele jaar door.
Soms komen die voornemens uit, vaak ook niet. Daar word ik niet blij van. Op dat moment neem ik me voor om geen goede voornemens meer te maken. Als ze toch niet uitkomen……

Als moeder heb ik altijd wensen m.b.t. (het contact met) mijn kind. Ik doe vaak mijn best om het beter te doen, terwijl dat niet altijd lukt. Herken je dat?

Ik help je om je goede voornemens te laten slagen! Laten we daar eens stap voor stap naar kijken. 

Stap 1: Wat zou je willen veranderen, wat is je goede voornemen? Bijvoorbeeld:
Ik wil geduldiger zijn.
Ik wil meer echte aandacht aan mijn kind besteden.
Ik wil vrolijker zijn.
Ik wil mijn grenzen beter bewaken.

Stap 2: Waarom wil je dat? Wat is je eigenlijke wens daarachter? Bijvoorbeeld:
Dan wordt het leven leuker, ontspannener.
Dan heb ik een beter contact met mijn kind.
Dan heb ik meer rust waardoor ik een leukere moeder ben.
DAT IS JE DIEPE WENS!

Stap 3: Formuleer je wensgedachte alsof die al WAAR is. Bijvoorbeeld:
Ik heb een ontspannen contact met mijn kind.
We hebben meer verbinding.
Ik voel de liefde tussen mijn kind en mij.

Stap 4: Maak een symbool van deze wensgedachte op de manier die je bij je past. Bijvoorbeeld:
Een mooi kaartje met jouw handgeschreven zin.
Een collage van tijdschriftplaatjes.
Boetseer of teken iets dat deze gedachte symboliseert.
Een foto van jou met je kind die deze wensgedachte precies laat zien.

Stap 5: Zorg dat je dit symbool elke dag (meerdere keren) kan zien. Bijvoorbeeld:
Hang het aan de muur of op de koelkast.
Bewaar het in je portemonnee.
Leg het op je nachtkastje.

Stap 6: Wees je (op vaste tijden) bewust van je wensgedachte. Kies de manier die bij je past. Bijvoorbeeld:
Elk uur 1 minuut aandacht voor deze wens (zet je horloge/telefoon!).
Elke avond met het symbool in gedachten  op de dag terugkijken.
Elke dag 10 minuten mediteren.

Voel je irritatie of een andere emotie m.b.t. je kind?
Sta dan letterlijk stil, voel je emotie en adem rustig in en uit. Denk aan je symbool/wensgedachte. Dan kun je weer vanuit je hart naar je kind kijken.

Dit vooral ook even lezen……….
Deze stappen zijn een hulpmiddel om je bewust te worden van wat je anders zou willen en waaróm je dit zou willen veranderen, je diepe wens.
Het zou echter heel goed kunnen dat achter jouw diepe wens een nog diepere wens of behoefte ligt!
Je wilt een ontspannen contact met je kind, maar eigenlijk heb je zélf rust en ontspanning nodig. Of je zou je grens beter willen aangeven, maar daar heb je meer zelfvertrouwen voor nodig.

Misschien verander je door dit bewustzijn je goede voornemen in een andere. En misschien komt je voornemen dan wél uit, omdat je bij de kern begint.

De overweging waard, zo aan het begin van het nieuwe jaar…….  

Je diepere verlangen leren kennen?
Een opvoedopstelling kan veel inzicht geven!

Een ‘pittige tante met een eigen willetje’, dat werd over onze net geboren dochter gezegd. Wat dat betekende kon ik toen nog niet vermoeden. Ze huilde wel veel.

Alles gecheckt
Huilen, krijsen, schreeuwen, urenlang.
Het moeilijkste voor ouders met een pasgeboren baby: wat is er aan de hand als je kind huilt?
Honger? Check.
Vieze luier? Check.
Te warm? Check.
Te koud? Check.
Alles gecheckt, en nu?

Úren hebben we haar gesust, rondlopend en haar dragend in de draagdoek. Úren hebben we haar gewiegd, terwijl ze in haar hangmatje in de box lag. Ze werd er heerlijk doezelig van, maar zo gauw het wiegen, sussen, troosten stopte, werd ze wakker en begon het huilen opnieuw.

Het advies van de omgeving en het consultatiebureau om haar gewoon te laten liggen en te laten huilen, probeerden we een tijdje, maar daar werden we niet blij van.

Zo modderden we door, tot het moment Lees verder →

Het BESTE recept voor strijd met je kind

Ingrediënten van je kind
Pure emotie
Wat opgedane ervaringen

Ingrediënten van jezelf
Een flink aantal verwachtingen
Een grote portie oordeel
Een beetje macht
Een hele berg vermoeidheid
Een mengsel van boosheid, verdriet en angst
Lees verder →

Bij haar geboorte was ze bijna kaal, en dat is zo gebleven tot ze 2 jaar was. Vanaf die tijd begon haar haar te groeien en kreeg ze prachtige zwarte krullen, die wij allemaal wel hadden willen hebben, een erfenis van haar Cubaanse roots.

Ik was niet zo’n moeder die eindeloos met kam, borstel, vlechtjes en elastiekjes in de weer was. Nu dochter 16 jaar is, doet ze haar haar al jaren zelf en heeft ze een enorme hoeveelheid potjes, flesjes en tubes in de badkamer staan. Allemaal shampoos, conditioners, haarmaskers en gels om die mooie haardos in goede gezondheid én in bedwang te houden.

De periode dat ze steil haar wilde is voorbij. Het allerliefste wat ze nu wil is: haar haar verven. En niet gewoon mooi kastanjebruin, donkerblond of koperrood, nee…….. het moet BLAUW worden!

En dat is nog niet alles. Lees verder →

Halverwege de berg kón ik niet meer. Als ik een bijltje had, zou ik het erbij neergooien……. Ik ben gek op de bergen in Oostenrijk, maar dit was wel een hele hoge en steile. Tel daarbij op mijn pijnlijke knieën, tegenvallende conditie en de bijna tropische temperaturen. Als ik geen doorzettingsvermogen had gehad, dan was de kans dat ik ooit boven was gekomen 0,0%.

Maar het lukte! Een gestage pas, regelmatige pauzes, mentale steun van mijn medewandelaars en vooral het overweldigende natuurschoon hielden me letterlijk op de been. Met als beloning de top van de berg: voldoening vanwege het bereikte doel, een geweldig uitzicht, en eindelijk ontspanning!

Tijdens deze enerverende tocht was ik vooral bezig in het hier en nu: het zetten van de ene na de andere stap, het reguleren van mijn ademhaling.

Maar ik was me ook bewust van de parallel met opvoeden. Soms lijkt je opvoedsituatie op de hoogste berg. Het beklimmen van die berg bestaat uit vallen en opstaan, en veel bloed, zweet en tranen. Het voelt alsof er geen uitzicht is op een oplossing, het lijkt alsof je nooit boven komt. Daarentegen zijn er ook periodes waarin het je makkelijk afgaat: het loopt soepel, je kan genieten en schijnbaar zonder moeite bereik je je doel.
Hoe komt dat? Waarom loopt het dan wel lekker?

5 TIPS om een Opvoedberg te kunnen beklimmen (met tip 6 als BONUS!)

Lees verder →

Terwijl iedereen in de zomer zijn tuin slak-vrij probeert te krijgen door beproefde milieuvriendelijke methodes zoals schoteltjes bier, moet ik iets bekennen: ik ben dol op slakken. Beter gezegd: ik ben jaloers op ze. Net als op mijn dochter en haar zus. Maar die willen natuurlijk niet weten hoeveel ze op die slakken lijken…….

Lees verder →

Een zeurend, jengelend kind in de buggy. Of erger nog: spartelend en schreeuwend op de grond…… Als het je eigen kind is, wil je het liefst door de grond zakken of net doen of je er niet bij hoort. En als het een kind van een ander is, ben je ten eerste blij dat jij er niet mee opgescheept zit, weet je ten tweede precies wat je zou doen als je zijn moeder was, en loop je ten derde snel door omdat je gek wordt van het lawaai.

Een gewone zaterdagmiddag in een winkelcentrum. Er zijn mensen die dat leuk vinden. Gezellig rondslenteren, een paar boodschappen doen, wat eten en drinken.  En er zijn mensen die er van gruwen.  Te druk, teveel lawaai, te warm. En ook nog die jengelende, zeurende, schreeuwende kinderen. Die dat natuurlijk expres doen. Expres om jou als moeder te pesten. Lees verder →

Veel moeders  twijfelen weleens aan zichzelf. Ze vragen zich af of ze een goede moeder zijn. Ik krijg in mijn praktijk ook regelmatig  de vraag:  Doe ik het wel goed? Ben ik wel een goede moeder?

Zo makkelijk is die vraag niet te beantwoorden. Een goede moeder in wiens ogen? In de ogen van je familie? In de ogen van al diegenen die het natúúrlijk beter weten dan jij? In je eigen perfectionistische, kritische ogen? Of in de ogen van je kind? Je bent tenslotte zijn (of háár) moeder!

Wat is een goede moeder? Ja, ik worstel ook met die vraag. En laatst heb ik het eens aan mijn dochter van 16 gevraagd. ‘ Wat vind jij een goede moeder?’

Als eerste zei ze dat een goede moeder haar kind veel vrijheid geeft, want anders ‘krijgt ze er later spijt van als het kind op kamers zit’. Om 2 redenen: dan is de overgang heel groot en mist ze haar kind opeens heel erg, maar ook: dan gaat het kind allerlei dingen doen die ze voorheen niet mocht van haar ouders.

Als tweede gaf ze aan dat Lees verder →

Dankzij mij puberdochter vang ik af en toe een flard op van dit heftige programma, en eerlijk is eerlijk, ik ben zo gefascineerd dat  ik weleens langer mee kijk dan ik ooit van mezelf verwacht had.

Nooit van het programma gehoord? Jongeren van een jaar of 17, 18 worden gefilmd (dat weten ze), terwijl zij op vakantie zijn in een zonnig oord. En daar hoort van alles bij: drank, bloot, seks, ruwe taal.

Wat zij niet weten is dat hun ouders ook op de plek van bestemming zijn en álles in het geheim op een scherm zien gebeuren. De meeste ouders zijn ‘in shock’, want zij zien (misschien voor het eerst)  hun zoon of dochter op een andere manier dan zij ooit voor mogelijk hadden gehouden.

Lees verder →