Praktijk Trotse Moeders

Familieopstelling en Stief-advies

In elke familie is weleens wat

Reageer

De een vindt het supergezellig, de ander een gruwel: met 30 familieleden een weekend in een groot vakantiehuis.

Kort geleden was het ons jaarlijkse familieweekend. Ik was er bij, samen met moeder, 5 broers en zussen, zwagers, schoonzussen en de kinderen, waarvan een aantal met vriend of vriendin.

Rijk en dankbaar

Ik voel me rijk dat we er allemaal nog zijn, behalve onze lieve (o)pa die enorm zou genieten van het samenzijn. Dankbaar ben ik dat we om elkaar geven, dat we allemaal door dezelfde deur kunnen en dat we zin hebben om dit te doen.  

Van alles en nog wat

We hebben het hele weekend veel gedaan: serieus gepraat en onzin gekletst, lekker gegeten en veel gedronken, verrassend geschilderd, fanatiek gesport en onnoemelijk veel spelletjes gedaan.

Ieders rol

Ieder heeft zijn/haar rol in het geheel.

Lees verder →

Zure moederdag

Reageer

Je kunt er niet om heen

Ook al geloof je er niet in. Ook al vind je die commercie maar niks. Ook al vind je het niet nodig om het te vieren. Feit is dat je niet om alle aandacht en publiciteit van moederdag heen kan. Etalages vol leuke, lekkere én nutteloze spullen. Foto’s van de ‘liefste moeder’ in de krant. Je kinderen die op de crèche en school iets voor je knutselen. Een ontbijtje op bed van je oudere kinderen en misschien een zelf gekocht cadeautje.

Wat vind je er van?

Denk je dan: ‘Ik ben het hele jaar moeder, waarom nu opeens zo’n poespas?’ Of vind je het wel fijn om op deze speciale dag extra in het zonnetje gezet te worden?

Moeder en stiefmoeder

Ik ben moeder van Alissa en stiefmoeder van Rocio, de Cubaanse dochter van mijn man. In Cuba Lees verder →

Wat ik van mijn dochter leerde op Koningsdag

Reageer

‘Maar iederéén mag het!’, zei zij verwijtend toen ze aan mijn wenkbrauwen zag dat ze niet meteen JA kon verwachten op haar idee dat ze plompverloren bij mij neerlegde. 

Ik moet zeggen dat haar enthousiasme me nog tegenhield om niet direct een duidelijke grens van NEE op te werpen. Want wat is er leuker voor een meid van 16 jaar om naar een festival te gaan op Koningsdag? Maar…..moet dat persé helemaal naar het andere eind van Nederland?

Lees verder →

De kracht van een individuele opvoedopstelling

Reageer

Mijn eerste ervaring

‘Ga eens mee, dit is echt iets voor jou!’ Een paar vrienden wilden me meenemen naar een familieopstelling. Maar het leek me niks: zweverig gedoe en ik hield niet van toneelspelen. Ze bleven aandringen. Na een jaar werd ik toch nieuwsgierig en ging eindelijk een keer als representant naar een opstelling.

Ik was verrast, verbaasd en danig onder de indruk. Van een toneelspelletje was absoluut geen sprake. En zweverig? Het was ongrijpbaar en bijzonder, maar wel helemaal ’to the point’. Ik had (ook als representant) voor mezelf direct helder welke parallellen er waren tussen mijn moeder, mijn dochter en mijzelf. Wat een intrigerende methodiek. Hier wilde ik méér van meemaken.

Mijn overleden broertje

Ik ben de oudste van 6 kinderen, maar de rol van ‘oudste’ paste me niet echt lekker.

Lees verder →

Wat een baby al heeft meegemaakt als hij nét geboren is

Reageer

Voorbij grenzen

Heb jij dat ook weleens: dat je iets hoort, leest of meemaakt waar je zó door geïnspireerd raakt dat het je niet meer loslaat? Ik had dat laatst. Ik was bij een superboeiende lezing van Anna Verwaal bij Interakt, een centrum voor meergenerationele therapie. Huh? Wát voor therapie? Het woord zegt het eigenlijk al, deze therapie gaat voorbij de grenzen van generaties. Er wordt dus niet alleen gekeken naar MIJ, maar ook naar vorige generaties; naar mijn moeder, mijn grootmoeder en misschien nog verder terug.

Een bijzondere reis

De lezing die ik bijgewoond heb, heette ‘Conceptie, zwangerschap en geboorte, de reis die ons leven bepaalt’. Die titel raakte me diep. Daar zat voor mij een grote waarheid in.

Lees verder →

10 jaar Praktijk Trotse Moeders (plus 4 jaar)

2 Reacties

  1. Hoe het zover kwam
  2. Toen wist ik het
  3. De start van mijn praktijk
  4. De verandering
  5. Hoe het verder ging
  6. En nu…na 12,5 jaar?
  7. Mijn grote wens

1.Hoe het zover kwam

Mensen helpen, het heeft er altijd in gezeten.

Intuïtie
Als kind al had ik oog voor mijn klasgenootjes die het, volgens mij, moeilijk hadden. Ik voelde vaak intuïtief aan hoe het met iemand ging. En hoewel ik op dat moment nog niet begreep hoe het werkte, was het zeker een spiegel voor me. Want ik zag en voelde natuurlijk óók iets wat ik bij mijzelf herkende.

Iets met kinderen
Het antwoord op de vraag welke opleiding ik na de middelbare school wilde doen was niet zo moeilijk. 

Lees verder →

Je kind is jouw spiegel

Reageer

Komt dit je bekend voor?

Je hebt een drukke dag. Er moet van alles, en je hebt het gevoel dat je achter jezelf aanloopt. Je kind is huilerig en druk. Als zij dan eindelijk in bed ligt en jij alleen nog maar op de bank wilt zitten, klinkt het: “Mam, ik kan niet slapen!”.  Je bent geïrriteerd en reageert ongeduldig. Waar je later spijt van hebt. 

Je zoontje wil na schooltijd nooit buiten spelen en zit het liefst binnen computerspelletjes te doen. Jij zou graag zien dat hij naar buiten gaat en dat hij contact heeft met andere kinderen. Je maakt je zorgen om hem en je bent geïrriteerd.

Durf jij?

In beide gevallen wordt er bij jou iets geraakt. Waardoor maak jij je precies zorgen of wat maakt jou echt boos en ongeduldig? Durf jij in de spiegel te kijken?

je kind als spiegel
Lees verder →

Kiezen bij scheiding: papa of mama?

Reageer

Onderhuidse emoties

Als partners gaan scheiden is dat voor beiden meestal een emotionele periode. Begrijpelijk, het is een weloverwogen moeilijke beslissing, zeker als er kinderen in het spel zijn. Die worden zomaar met de nieuwe situatie geconfronteerd. Ook al lijkt het aan de buitenkant alsof ze er weinig last van hebben, onderhuids spelen vaak heftige emoties. Niet zelden hebben ze het gevoel dat ze moeten kiezen bij scheiding.

‘Stiefkinderen. Wat vinden zij van de nieuwe partner en het nieuwe gezin?’

In dit boek van Carolien Jolles vertellen kinderen openhartig over hun gevoel rondom de scheiding (de namen zijn gefingeerd).

kiezen bij scheidingEva
‘Ik moest partij kiezen, maar ik wist niet voor wie. Ik wilde voor de een opkomen, en ook voor de ander. Maar ik was bang ze allebei kwijt te raken, dus zei ik maar niets.

Lees verder →

Ik herken het gevoel

Reageer

Dansvoorstelling

Ik weet het….het leidt af, het kost tijd en ook vaak energie. Maar soms is facebook leuk en herkenbaar. Zoals deze keer. Ik werd geraakt door een video van een dansvoorstelling van drie meisjes van een jaar of acht, alle drie gekleed in een roze jurkje. (Lees eerst verder en bekijk straks de video hieronder).

Alle aandacht

Ze dansten op een podium voor een enthousiast publiek met vooral familie en vrienden. Het middelste meisje stal overduidelijk de show. Ze was grappig, beweeglijk en extravert, en alle aandacht ging naar haar. Haar vriendinnetjes aan de linker- en rechterkant fungeerden als haar assistentes. Het publiek schaterde het uit en aan het eind van de voorstelling kregen ze een daverend applaus. Een grappige video.

Een bekend gevoel

Er bekroop mij een bekend gevoel.

Lees verder →

Privacyverklaring            Algemene Voorwaarden