Praktijk Trotse Moeders

Familieopstelling en Stief-advies

1000 puzzelstukjes (en wat ik daarvan leerde)

Reageer

Gebogen over een puzzel. Sinds de kerstvakantie deed ik dat op bijna al mijn vrije momenten. Nu, 5 puzzels van 1000 stukjes later, heb ik naast een hoop ontspanning en plezier, ook veel inzichten opgedaan. Inzichten die ik dagelijks kan gebruiken in het (stief-)ouderschap.

Zoveel puzzelstukjes. Ik zag soms door de bomen het bos niet meer. 
Dus:
1. Grof sorteren: stukjes voor de rand, gekke stukjes en gewone.
2. Het belangrijkste: de rand maken, het kader.
4. Focussen op een bepaald gedeelte van de puzzel. De rest even ‘laten’.
5. Dan: stukje voor stukje zoeken, beetje bij beetje, stap voor stap.
6. Af en toe wat afstand nemen en het geheel overzien.
7. En soms wat hulp van iemand die er fris tegen aan kijkt. 

Lees verder →

Ik wilde niet dat je geboren werd

Reageer

De grootste angst van m’n moeder en vader was, dat ik, net als hun vorige kindje, binnen een aantal uur zou overlijden.

Dus de zwangerschap van mij was zeer gewenst, maar ook heel beladen: verdriet om de dood van het vorige kindje en angst of het nu wél goed zou gaan. Een periode met blijdschap, maar ook stress.

Dat moet ik gevoeld hebben als klein baby’tje, zo één met mijn moeder in de baarmoeder. Toen ik bijna geboren zou worden, heeft mijn moeder met alle kracht geprobeerd dat tegen te houden: ‘Blijf hier binnen, hier ben je veilig’.
Ze heeft het laatst letterlijk aan me verteld: ‘Ik was toen zo in paniek, ik wilde niet dat je geboren zou worden.’

Lees verder →

Eigenwijze tulpen in je familie

Reageer

Ik hou van januari.
De belofte van een nieuw jaar vol ongekende mogelijkheden.
Koude dagen die steeds langer en lichter worden.
En…..volop tulpen te koop, daar ben ik dol op!
Dus fijn dat ik deze maand jarig was 😉

Tulpen. Vrolijk. Mooi. Kleurig. 
En vooral eigenzinnig. Dat is wat me het meest fascineert. 

Bijna nooit blijven ze netjes omhoog staan. Er zijn er altijd een paar die naar links, rechts of naar beneden groeien. Maar meestal wel met hun kopje omhoog. En hoe dan ook: ze blijven leuk. 

Als familieopsteller kijk ik vanzelf met een systemische blik naar álles (ik zou niet meer anders kúnnen). Dus zie ik de parallel tussen een bosje tulpen en een gezin of familie.

Lees verder →

Hoe gaat het? Prima, kan niet beter, top!

Reageer

Het is niet wat het lijkt. We laten vaak niet het achterste van onze tong zien.

‘Het gaat prima’ (terwijl we doodmoe zijn).
‘Leuk, de stiefkinderen komen zo’ (terwijl we er helemaal geen zin in hebben).
‘Ja hoor, het gaat goed met ons’ (terwijl we net ruzie gemaakt hebben).
‘Druk, druk, druk op het werk’ (terwijl we met smart op klanten wachten).
‘De vakantie is super!’ (terwijl het te warm, te druk en te veel gedoe is).

Lees verder →

Altijd balanceren

Reageer

“Al m’n hele leven doe ik mijn best om overal tussendoor te manoeuvreren. Tussen de scheldpartijen van mijn moeder en mijn vader die de benen nam. Tussen mijn jaloerse zus en mijn boze broer. En hoewel ik het me toen niet bewust was, had ik precies in de gaten wat mij te doen stond. Ik liep op eieren en balanceerde me een weg door het gezin, in een poging ervoor te zorgen dat het niet nóg erger zou worden. Aan mij zou het tenminste niet liggen…”

Lees verder →

Daarom twijfel ik over een eigen kindje

Reageer

Tegenover me zit Elisa, een energieke vrouw van 31 jaar. Sinds 3 jaar heeft ze een relatie en woont nu samen met Twan, die een zoontje van 4,5 jaar heeft. 

Dus Eddie was nog maar 1,5 jaar toen jij zijn stiefmoeder werd? 
Ja, dat klopt. Maar het woord ‘stiefmoeder’ gebruik ik niet hoor. Dat heeft zo’n negatieve klank. 

Hoe vaak is Eddie bij jullie?
Twan en de moeder van Eddie hebben co-ouderschap. Eddie is de ene week bij ons en de andere week bij zijn moeder. Het wisselmoment is op school. Wij brengen hem naar school, moeder haalt hem op, en andersom. Dus er is geen contact.

Ook niet op andere momenten?
Nee, we proberen met moeder in contact te komen om bepaalde dingen op elkaar af te stemmen, zoals zindelijkheidstraining, slaaptijden, ongewenst gedrag. Maar zij doet de dingen op haar eigen manier en betrekt ons daar helemaal niet bij.

Lees verder →

Ik was een braaf kind

Reageer

Ik deed wat mijn moeder me vroeg. Hielp mijn 3 jongere zusjes. Was nooit ongehoorzaam. Lekker rustig, mijn vader en moeder hadden geen kind aan me. Dat was fijn voor hen, in een gezin met 4 kleine kinderen (later zouden er nog twee broertjes volgen). 

Mijn ouders hadden geen omkijken naar me, daar zorgde ik wel voor. Van jongs af aan wist ik al onbewust: ‘Papa en mama hebben verdriet om het overleden broertje, ze hebben genoeg zorgen, ik hou me stil, ik wil hen geen last geven’. 

Lees verder →

Ik ga de vriend van mijn moeder wegpesten!

Reageer

Ik praat met Didi. Ze is 29 jaar, getrouwd en heeft 2 jonge kindjes. 

Didi is dochter van gescheiden ouders die allebei ondertussen een nieuwe relatie hebben (of hebben gehad). Dus ze zit hier vooral in haar rol als ‘stiefdochter’. De start van het verhaal is de scheiding van haar ouders toen ze 13 was. Haar broertje Levi was een paar jaar jonger. 

Was de scheiding onverwachts?
‘Zo leek het wel, maar mijn moeder bleek al een tijdje verliefd te zijn. Ik voelde onbewust dat er iets was. Want ze was steeds met haar telefoon bezig en ze straalde helemaal. Dus onbewust wist ik het waarschijnlijk al. Misschien dat ik daarom ook vaak droomde dat mijn ouders gingen scheiden. Ik zei dan later tegen papa en mama: ‘Als jullie gaan scheiden en een nieuwe vriend of vriendin krijgen, dan pest ik die de deur uit’’, zegt ze lachend.

Lees verder →

De schuld van moeder?

Reageer

‘Mama was gelukkig voordat jij kwam, weet je dat?’
Dat zei de moeder van Kevin toen hij 3 jaar was.

We need to talk about Kevin. Toen Pierre Bokma dit in augustus 2024 als Zomergast-film koos, werd ik meteen getriggerd. Acht jaar eerder had ik hem al gezien. Indrukwekkend en angstaanjagend, ik sliep er een aantal nachten slecht van.

Lees verder →

Moedermelk vol tranen

Reageer

Daar zit ze. Joke, 58 jaar, moeder van drie volwassen zoons. Een beetje in elkaar gedoken op de stoel, waardoor ze nóg kleiner lijkt. Schoorvoetend vertelt ze dat ze moeite heeft met het maken van contact. Ze heeft weinig zelfvertrouwen en voelt zich minderwaardig aan anderen, ook in het contact met haar zoons. Ze heeft er dagelijks veel last van.

Spannend

De week hiervoor heeft ze aangegeven dat ze door middel van een individuele familieopstelling wil onderzoeken waar dit vandaan komt. Super spannend vindt ze het, maar ze wil nu eindelijk duidelijkheid. 

Verschillende leeftijdsfases

Ik vraag haar om intuïtief een vloertegel voor zichzelf te pakken en in de ruimte te leggen. Vervolgens doe ik de suggestie om in een halve cirkel vóór zich, stuk voor stuk vloertegels voor haar verschillende leetijdsfases neer te leggen. Dus: haar tijd in de baarmoeder van haar moeder, haar babytijd, zichzelf als kleuter, zichzelf als schoolkind, puber, jongvolwassene en als oudere volwassene.

Lees verder →

Privacyverklaring            Algemene Voorwaarden